Home » 2018
Yearly Archives: 2018
Cooling System Maintenance & Repair
ការធ្វើតំហែទាំនិងជុសជុលទឹកស្អំម៉ាស៊ីន

ប្រព័ន្ធទឹកស្អំម៉ាស៊ីន (engine cooling system) មានមុខងារជួយគ្រប់គ្រងកម្ដៅម៉ាស៊ីន។ អាកាសធាតុក្ដៅធ្វើអោយកើនបន្ទុកកម្ដៅបន្ថែមលើប្រព័ន្ធទឹកស្អំម៉ាស៊ីនរថយន្ត និងធ្វើអោយវាខំធ្វើការខ្លាំងជាងមុន ជាពិសេសនៅពេលដែលម៉ាស៊ីនត្រជាក់ក៏ត្រូវបានដំណើរការ។ សីតុណ្ហភាពដំណើរការកើនឡើងហើយធ្វើអោយសម្ពាធប្រព័ន្ធទឹកស្អំម៉ាស៊ីនកើនឡើងជាហេតុបណ្ដាលអោយប៉ះពាល់ដល់ផ្នែកគ្រឿងបន្លាស់មួយចំនួនក្នុងប្រព័ន្ធទឹកស្អំម៉ាស៊ីន។
ខ្វះការតំហែទាំប្រព័ន្ធទឹកស្អំម៉ាស៊ីនអាចធ្វើអោយមានការខូចខាតធ្ងន់ធ្ងដល់ម៉ាស៊ីនរថយន្ត
យោងតាមគេហទំព័រ AA1 Car ប្រព័ន្ធទឹកស្អំម៉ាស៊ីនខូចគឺជាមូលហេតុចម្បងមួយដែលធ្វើអោយម៉ាស៊ីនរងការខូចខាតនៅពេលបើកក្នុងល្បឿនលឿននៅលើថ្នល់ជាតិ។ យ៉ាងណាមិញបញ្ហារទាំងនេះអាចការពារទុកមុនបានតាមរយះការធ្វើតំហែរទាំម៉ាស៊ីនរថយន្តអោយបានទៀងទាត់និងត្រឹមត្រូវតាមលក្ខណៈបច្ចេកទេស។ ការទំហែទាំមានដូចជា៖
- ត្រូតពិនិត្យកំរិតទឹកស្អំម៉ាស៊ីនអោយបានទៀងទាត់ (check coolant level regularly)
- ត្រូតពិនិត្យកំហាប់ទឹកស្អំម៉ាស៊ីន (check concentration of coolant)
- ត្រូតពិនិត្យគុណភាពទឹកស្អំម៉ាស៊ីន (check condition of coolant)
- ត្រូតពិនិត្យស្វែងរកកន្លែងលេចធ្លាយប្រព័ន្ធទឹកស្អំម៉ាស៊ីន (check for leak)
- ប្ដូរទឹកស្អំជារៀងរាល់២ឆ្នាំម្តង ឬ48,000គីឡូម៉ែត។ ចំពោះទឹកស្អំដែលមានគុណភាពល្អផលិតឡើងដោយបង្កើនអាយុកាលប្រើប្រាស់ (extended-life coolant) ត្រូវផ្លាស់ប្តូរជារៀងរាល់5ឆ្នាំម្តង ឬ240,000គីឡូម៉ែត។
- ត្រួតពិនិត្យខ្សែពាន់និងប្រព័ន្ធទុយោទាំងអស់។
- ផ្លាស់ប្ដូរគ្រឿងបន្លាស់នៃប្រព័ន្ធទឹកស្អំណាមួយដែលមានការលេចធ្លាយឬខូច។
ក្នុងចំនោមបញ្ហាដែលបានរៀបរាប់ខាងលើ ការលេចជ្រាប់ទឹកស្អំគឺជាមូលហេតុចម្បងដែលធ្វើអោយប៉ះពាល់ធ្ងន់ធ្ងដល់ម៉ាស៊ីនរថយន្ត។ រថយន្តស៊េរីថ្មីភាគច្រើនមានបរិមាណទឹកស្អបំរុងតិច (reserve cooling capacity) ។ ធុងទឹក និងចំណុះទឹកស្អំមានទំហំតូច និងបរិមាណតិចជាងមុនដើម្បីកាត់បន្ថយទម្ងន់របស់រថយន្ត ហើយជួយកាត់បន្ថយការស៊ីប្រេងឥន្ធនៈនិងតម្លៃរបស់វា។ ដូច្នេះរថយន្តមិនអាចដំណើរការបានយូរទេនៅពេលដែលមានការលេចធ្លាយទឹកស្អំម៉ាស៊ីន មុនពេលដែលម៉ាស៊ីនចាប់ផ្ដើមឡើងកម្ដៅ។ ការឡើងកម្ដៅធ្វើអោយទឹកស្អំពុះខ្លាំងហើយធ្វើអោយកាន់តែបាត់បង់ទឹកស្អំនៅក្នុងម៉ាស៊ីន។ វាក៏អាចធ្វើអោយប៉ះពាល់ធ្ងន់ធ្ងរដល់ម៉ាស៊ីនដោយសារគ្រឿងម៉ាស៊ីននឹងឡើងកំដៅហើយចាប់ផ្ដើមរីកមាឌនិងជាប់គាំង។ ប្រព័ន្ធបិទបើកស៊ូប៉ាប់ក៏អាចរងការខូចខាត (valve guides damage), ពីស្តុងអាចឆ្កូត (piston scuff), ក្បាលស៊ីឡាំងអាចប្រេះស្រាំ (cylinder head crack) វាធ្វើអោយខូចឬឆេះរ៉ងក្បាលស៊ីឡាំងដោយសារការឡើងកំដៅហួសហេតុ។
ប្រសិនបើក្លាប៉េបិទបើកទឹក (thermostat) ឬបូមទឹកខូច water pump fail) វាក៏ធ្វើអោយម៉ាស៊ីនឡើងកម្ដៅបានដែរ។ ក្លាប៉េទឹកគឺជាវ៉ាល់បញ្ជារដោយសីតុណ្ហភាពដែលលៃតម្រូវសីតុណ្ហភាពដំណើរការរបស់ម៉ាស៊ីន។ ក្លាប៉េជួយពន្លឿនសីតុណ្ហភាពដំណើរការរបស់ម៉ាស៊ីននៅពេលបញ្ឆេះក្នុងស្ថានភាពត្រជាក់ហើយវានឹងបើកតម្រូវអោយទឹកស្អំចេញពីម៉ាស៊ីនចូលក្នុងធុងទឹកវិញ នៅពេលដែលម៉ាស៊ីនឡើងដល់សីតុណ្ហភាពដំណើរការរបស់វា។ ក្លាប៉េទឹកជាទូទៅមានទីតាំងក្នុងរន្ធផ្លូវទឹកស្អំចេញពីម៉ាស៊ីនចូលក្នុងទុយោផ្នែកខាងលើភ្ជាប់ទៅធុងទឹក។
បញ្ហាបូមទឹក
បូមទឹកបញ្ជូនទឹកស្អំជាច្រើនរយលីត្រក្នុងមួយម៉ោងឬបន្ទាប់ពីបើកបរបានចម្ងាយច្រើនគីឡូម៉ែត។ ដងបង្វិលផ្លិតបូមទឹក និងកង់បង្វិល(បាដាង) ស្ថិតនៅក្រោមបន្ទុកថេរដោយមិនត្រឹមតែទទួលបន្ទុកពីខ្សែពាន ឬខ្សែពានអាកាម (timing belt) ប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងទទួលបន្ទុកពីកង្ហាររបស់រថយន្តស៊េរីចាស់ដែលមានដងបង្វិលកង្ហារភ្លុំខ្យល់ប្រព័ន្ធចុះត្រជាក់របស់ម៉ាស៊ីន។ នៅពេលដែលបាដាងបូមទឹក (pump bearing) និងរ៉ងរបស់វាដាច់រហែក ឬសឹករិចរិល បូមទឹកចាប់ផ្តើមលេចជ្រាប់ទឹកចេញមកខាងក្រៅ។

រ៉ងដងបង្វិលបូមទឹកខូចនឹងបណ្ដាលអោយបូមទឹកមានការលេចជ្រាបទឹក
ប្រសិនបើបូមទឹកមានការលេចជ្រាប ទឹកស្អំនិងជ្រាបចេញមកខាងក្រៅ។ ការលេចជ្រាបក្នុងបរិមាណតិចតូចគឺជាការធម្មតាប៉ុន្តែការលេចជ្រាបថេរដែលធ្វើអោយបាត់បង់បរិមាណទឹកស្អំច្រើនគឺជារឿងគួអោយព្រួយបារម្ភ។ បូមទឹកដែលមានការលេចជ្រាបគួរតែត្រូវបានផ្លាស់ប្ដូរឱ្យបានឆាប់តាមដែលអាចធ្វើទៅបានដើម្បីកាត់បន្ថយការបាត់បង់ទឹកស្អំ និងការប្រថុយប្រថាននៃការឡើងកំដៅម៉ាស៊ីន។ មូលហេតុមួយទៀតសម្រាប់ការផ្លាស់ប្តូរបូមទឹកគឺក្នុងករណីដងឬផ្លិតបូមទឹកមានកំណក ហើយបូមទឹកមានសម្លេងរំខាន។
បូមទឹកម៉ាស៊ីនរថយន្តដែលមានគុណភាពល្អភាគច្រើនមានអាយុកាលចាប់ពី 6ឆ្នាំ ទៅ 10ឆ្នាំ ឬយូរជាងនេះ ប៉ុន្តែបូមទឹកក៏អាចខូចមុនអាយុកាលរបស់វាដែរ ដោយសារទឹកស្អំខូចគុណភាពធ្វើអោយមានស្នឹមក្នុងប្រព័ន្ធទឹកស្អំ។ ប្រសិនបើទឹកស្អំមិនត្រូវបានថែទាំហើយផ្លាស់ប្តូរជាប្រចាំវិញ សារធាតុបំបាត់ស្នឹម និងកំចាត់ច្រេះក្នុងទឹកស្អំនឹងត្រូវបាត់បង់គុណភាព។ នៅពេលបញ្ហារនេះកើតឡើង ច្រេះនិងស្នឹមចាប់ផ្ដើមធ្វើអោយខូចបូមទឹក និងផ្នែកផ្សេងៗទៀតនៅក្នុងប្រព័ន្ធទឹកស្អំ។ កំតិចកំទីរឹងតូចៗនឹងបំផ្លាញរ៉ង និងបាដាងបូមទឹក (seal and bearing)។ រោគសញ្ញានៃការខូចបូមទឹកដោយសារទឹកស្អំខូចគុណភាព មានដូចជា កករច្រេះក្នុងទឹកស្អំលេចជ្រាបក៏ដូចជាកំណរកាលស្យូម (hard calcium deposits) ។
វិធីទប់ស្កាតកំហូចច្រំដែលរបស់ប្រព័ន្ធទឹកស្អំម៉ាស៊ីន

ក្លាប៉េទឹកថ្មីគួរត្រូវផ្លាស់ប្ដូរប្រសិនបើម៉ាស៊ីនឡើងកម្ដៅ
នៅពេលអ្នកផ្លាស់ប្ដូរបូមទឹក អ្នកក៏ត្រូវសម្អាតនិងបង្ហូរប្រព័ន្ធទឹកស្អំរថយន្តរបស់អ្នកដើម្បីបំបាត់កាកសំណល់។ ការសម្អាតដោយប្រើសាធាតុគីមីពិតជាមានសារៈសំខាន់ជាពិសេសនៅពេលប្រព័ន្ធទឹកស្អំមានច្រែះនិងកំទិចកំណរ។ ប្រព័ន្ធទឹកស្អំ និងគំរបធុងទឹក (radiator cap) គួរតែត្រូវបានត្រួតពិនិត្យ និងបុកសម្ពាធ (pressure tested) ដើម្បីពិនិត្យមើលការលេចធ្លាយ។ បន្ទាប់មកប្រព័ន្ធនេះអាចត្រូវបានបំពេញដោទឹកស្អំលាយទឹកសុទ្ធ ដែលគេតែងហៅថាទឹកលាយ (50/50 mixture of distilled water & antifreeze) ដែលបានណែនាំដោយក្រុមហ៊ុនផលិតរថយន្ត។បើសិនជារថយន្តរបស់អ្នកស៊េរីចាស់ហើយមានកង្ហារដែលមានកង់បង្វិលដោយខ្សែពានជាមួយអំប្រាយ៉ាកង្ហារ (mechanical belt-driven fan with a fan clutch) ។ វាជាគំនិតល្អមួយក្នុងការជំនួសដុំភ្ជាប់និងផ្ដាច់កង្ហារប្រសិនបើអ្នកធ្វើការផ្លាស់ប្តូរបូមទឹក។ ភាពរលាស់របស់កង្ហារធុងទឹក (slipping fan clutch) នឹងកាត់បន្ថយការចុះត្រជាក់របស់ធុងទឹកហើយអាចធ្វើឱ្យម៉ាស៊ីនរបស់អ្នកឡើងកម្ដៅ។ ប្រសិនបើម៉ាស៊ីនរបស់អ្នកឡើងកំដៅខ្លាំងអ្នកគួរតែផ្លាស់ប្ដូរក្លាប៉េបិទបើកទឹកថ្មី (replace thermostat)។ ការឡើងកម្ដៅហួសប្រមាណជារឿយៗធ្វើឱ្យខូចក្លាប៉េបិទបើកទឹក។
បំពង់ទុយោទឹកទាំងអស់គួរតែត្រូវបានត្រួតពិនិត្យផងដែរនៅពេលដែលបូមទឹកត្រូវបានផ្លាស់ប្ដូរហើយអ្វីដែលប្រេះស្រាំឬលេចធ្លាយគួរតែត្រូវផ្លាស់ប្ដូរ។ បំពង់ទុយោទឹកស្អំដែលមានអាយុលើសពី១០ឆ្នាំគួរតែប្ដូរចេញដោយមិនគិតថាវាអាចនៅប្រើបាន។ បំពង់ទុយោទឹកស្អំចាស់គឺមិនគួរឱ្យទុកចិត្តទេ។ ក្រវ៉ាត់គៀបបំពង់ទុយោថ្មីគួរតែត្រូវបានតំឡើងជាមួយនឹងបំពង់ទុយោថ្មីដែរ។
ការជួសជុលធុងទឹក

ការជួសជុលធុងទឹកលេចជ្រាបទឹក
ដើម្បីឱ្យប្រព័ន្ធទឹកស្អំមានប្រសិទ្ធិភាព ធុងទឹករបស់អ្នកត្រូវតែស្អាតនៅក្នុងស្ថានភាពល្អ និងទទួលបានលំហូរខ្យល់ឱ្យបានគ្រប់គ្រាន់។ ទីតាំងផ្នែកខាងមុខរបស់ធុងទឹកត្រូវមានលំហូរខ្យល់ល្អនៅពេលដែលរថយន្តកំពុងដំណើរការ ប៉ុន្តែនៅពេលដែលរថយន្តមានល្បឿនយឺតហើយនៅពេលដែលរថយន្តត្រូវបានបញ្ឈប់កង្ហារធុងទឹក (cooling fan) ត្រូវប្រើដើម្បីបង្កើនលំហូរខ្យល់។ នៅលើយានជំនិះមួយចំនួនការបើកចំហរចំរឹងខ្យល់មានលក្ខណៈតូច ដើម្បីកែលម្អរូបរាង និងប្រពន្ធ័លំហូរខ្យល់ ដូច្នេះរន្ធខ្យល់ត្រូវបានគេប្រើជាញឹកញាប់នៅពីមុខរថយន្តដើម្បីបញ្ជូនខ្យល់ខាងលើឆ្លងកាត់ធុងទឹក។ ប្រសិនបើរន្ធខ្យល់ត្រូវបានរហែកឬវៀចថយក្រោយរឺរលុង ធុងទឹកមិនអាចទទួលខ្យល់គ្រប់គ្រាន់នៅល្បឿនលឿនដើម្បីរក្សាការបញ្ចុះកម្ដៅឱ្យបានត្រឹមត្រូវ។នៅក្នុងយានយន្តដែលមានប្រព័ន្ធម៉ាស៊ីនត្រជាក់ មានកញ្ច្រែងប្តូរកំដៅទីពីរដែលគេហៅថាកញ្ច្រែងក្ដៅម៉ាស៊ីនត្រជាក់ (condenser) ត្រូវបានភ្ជាប់នៅពីមុខធុងទឹក (radiator)។ កញ្ច្រែងក្ដៅធ្វើអោយហ្គាសម៉ាស៊ីនត្រជាក់បន្ដូរកំដៅនៅពេលវាចេញពីម៉ាស៊ីនបំណែនហ្គាស នៅពេលបើកម៉ាស៊ីនត្រជាក់ កំដៅដែលភាយចេញពីញ្ច្រែងក្ដៅធ្វើឱ្យធុងទឹកកាន់តែពិបាកក្នុងការធ្វើការងាររបស់វា។ ដូច្នេះកង្ហារធុងទឹកត្រូវដំនើរការជានិច្ចខណៈពេលប្រព័ន្ធម៉ាស៊ីនត្រជាក់ដំណើរការ។
ជាធម្មតាធុងទឹកអាចមានអាយុកាលជាង10ឆ្នាំ ឬច្រើនជាងនេះដោយមិនត្រូវការការជួសជុលឡើយ។ ប៉ុន្តែទីតាំងខាងមុខអាចធ្វើឱ្យធុងទឹកងាយរងការខូចខាតដោយសារថ្មនិងកត្តាផ្សេងៗទៀតនៅលើដងផ្លូវ។ ធុងទឹកក៏អាចស្ទះដោយធូលីនិងកំទេចកំទី។ នៅពេលអាកាសធាតុត្រជាក់ សាធាតុអំបិលតាមផ្លូវក៏អាចធ្វើអោយខូចទៅលើលោហៈដែលបណ្តាលឱ្យមានច្រេះស្នឹមហើយធ្វើឱ្យធុងទឹកលេចធ្លាយ។ ប៉ុន្តែមូលហេតុទូទៅបំផុតដែលធ្វើអោយធុងទឹកខូចគឺដោយសាស្នឹមក្នុងធុងទឹកដែលបណ្ដាលមកពីការមិនថែទាំទឹកស្អំ។ ប្រសិនបើទឹកស្អំមិនត្រូវបានផ្លាស់ប្តូរតាមការណែនាំ វាអាចមានជាតិអាស៊ីតនិងអាចឱ្យមានស្នឹមដែលធ្វើអោយខូចដល់ធុងទឹកនិងកញ្ច្រែងកម្តៅក្នុងរថយន្ត។ធុងទឹកបម្រុងប្លាស្ទិចម៉ូឌែលចុងក្រោយជួនកាលអាចត្រូវបានបំផ្លាញដោយសំណឹកដោយចំហាយ។ មូលហេតុទូទៅបណ្តាលមកពីកម្រិតទឹកស្អំទាបដែលអាចបណ្តាលមកពីការលេចធ្លាយទឹកស្អំ ឬក៏គម្របធុងទឹកខូចបណ្ដាលអោយវាមិនអាចគ្រប់គ្រងសម្ពាធធុងទឹកបាន។
សម្ពាធខ្លាំងពេកក្នុងប្រព័ន្ធទឹកស្អំក៏អាចធ្វើអោយខូចខាតដល់ធុងទឹកដោយសារការស្ទះនៅក្នុងធុង។ មូលហេតុនេះជារឿយៗបណ្ដាលមកពីការលេចជ្រាបរ៉ងក្បាលស៊ីឡាំង (cylinder head gasket) ដែលអនុញ្ញាតឱ្យចំហេះឧស្ម័នចូលក្នុងប្រព័ន្ធទឹកស្អំ។ គម្របធុងទឹកមិនត្រឹមត្រូវ (កម្រិតសម្ពាធខ្ពស់ពេក) អាចបណ្ដាលអោយមានបញ្ហារដូចគ្នា។ ប្រសិនបើធុងទឹកលេចធ្លាយអ្នកអាចព្យាយាមចាក់សារធាតុរាវពិសេស (coolant sealer) ប្រើសម្រាប់ផ្ចិតការលេចជ្រាបមួយដបដើម្បីបញ្ឈប់ការលេចជ្រាបប្រព័ន្ធទឹកស្អំ។

សារធាតុពិសេសប្រើសម្រាប់ផ្ចិតរន្ធលេចជ្រាបទឹកតូចៗ
ទឹកស្អំមានសាធាតុផ្ចិតជាធម្មតាមានដំណើរការបានល្អដរាបណាការលេចធ្លាយមានទំហំតូចហើយវានឹងអាចផ្ចិតការលេចជ្រាបបណ្តោះអាសន្ន។ ប៉ុន្តែសម្រាប់ការជួសជុលយូរអង្វែងអ្នកនឹងត្រូវផ្លាស់ប្ដូរធុងទឹកឬជួត្រូវតែសជុលវា។ សូម្បីតែការលេចធ្លាយដ៏តូចដែលជ្រាបតែប៉ុន្មានដំណក់ក្នុងមួយថ្ងៃនឹងធ្វើអោយបាត់បង់បរិមាណទឹកស្អំធ្វើឱ្យម៉ាស៊ីនរបស់អ្នកឡើងកម្ដៅ។
ប្រសិនបើប្រព័ន្ធទឹកស្អំរបស់អ្នកមានកម្រិតទាបហើយអ្នកមិនឃើញមានការលេចធ្លាយលេចនៅតាមធុងទឹក បូមទឹក ឬបំពង់ទុយោទឹកស្អំទេនោះ ម៉ាស៊ីនរបស់អ្នកអាចមានការលេចជ្រាបនៅខាងក្នុងតាមរ៉ងក្បាលស៊ីឡាំងខូច ឬក្បាលស៊ីឡាំងបែក។ ទាំងនេះគឺជាបញ្ហាធ្ងន់ធ្ងរដែលមានតំលៃថ្លៃក្នុងការជួសជុល។ ការជួសជុលតំលៃថោកបំផុតគឺបន្ថែមសាធាតុផ្ចិតរ៉ងក្បាលស៊ីឡាំងទៅក្នុងប្រព័ន្ធទឹកស្អំរបស់អ្នកហើយវាអាចសង្ឃឹមថាវាអាចផ្ចិតការលេចធ្លាយ ឬយ៉ាងហោចណាស់អ្នកអាចប្រើរថយន្តរបស់អ្នកបានបណ្ដោះអាសន្ន។ ការលេចធ្លាយខាងក្នុងអាចត្រូវបានគេធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យដោយការធ្វើតេស្តសម្ពាធប្រព័ន្ធទឹកស្អំរបស់អ្នក (ប្រសិនបើវាមិនមានសំពាធខ្លាំងទេ, មានន័យថាវាត្រូវបានលេចធ្លាយផ្នែកខាងក្នុង (internal leak)) ឬអាចធ្វើតេស្តបានដោយប្រើសាធាតុគីមីដែលមានប្រតិកម្មទៅនឹងឧស្ម័នផ្សែងនៅក្នុងទឹកស្អំ (ប្រសិនបើវាមានប្រតិកម្ម, មានន័យថាវាត្រូវបានលេចធ្លាយផ្នែកខាងក្នុង) ។
វិធីសាស្រ្តតំហែទាំ: អ្នកក៏អាចប្រើសាធាតុផ្ចិតការលេចជ្រាបក្នុងប្រព័ន្ធទឹស្អំសម្រាប់ការពារទុកជាមុន។ ការបន្ថែមសាធាតុផ្ចិតការលេចជ្រាបទៅប្រព័ន្ធទឹកស្អំរបស់អ្នក ទោះបីជាវាមិនលេចធ្លាយក៏ដោយក៏អាចជួយផ្ចិតការលេចធ្លាយតូចៗបាន។ អ្នករត់តាក់ស៊ីចម្ងាយឆ្ងាយជាច្រើនប្រើវិធីសាស្រ្តនេះដើម្បីជួយការពារការលេចធ្លាយនិងការឡើងកំដៅក្នុងយានយន្តរបស់ពួកគេ។ ប្រសិនបើរថយន្តរបស់អ្នកមានបំពង់ទុយោដែលលេចជ្រាប់ទឹកស្អំ សាធាតុផ្ចិតការលេចជ្រាបមិនអាចជួយផ្ចិតបានទេ។ អ្នកនឹងត្រូវផ្លាស់ប្ដូរបំពង់ទុយោទឹកស្អំថ្មី។ ប្រសិនបើការលេចធ្លាយគឺនៅលើបូមទឹកគឺត្រូវធ្វើការប្ដូរបូមទឹកថ្មី។

ធុងទឹកដែលលេចជ្រាបអាចយកទៅកន្លែងដែលអាចជួសជុលធុងទឹក ឬអ្នកអាចទៅហាងលក់គ្រឿងបន្លាស់រថយន្តហើយទិញធុងទឹកថ្មី។ ការប្រើធុងទឹកដែលធ្លាប់ប្រើប្រាសរួចតែងតែមានការលេចធ្លាយកើតឡើងនាពេលខាងមុខ។ ប្រសិនបើអ្នកផ្លាស់ប្ដូរធុងទឹកថ្មីអ្នកត្រូវប្រាកដថាវាមានទំហំដូចគ្នា (កម្ពស់ទទឹងនិងកម្រាស់) និងមានបំពងទុយោទឹកចេញចូលត្រឹមត្រូវតាមទីតាំងរបស់វា។ ការផ្លាស់ប្ដូរធុងទឹកមួយចំនួនអាចមានកំរាស់ក្រាស់ឬស្តើងជាងធុងទឹកដើម ប៉ុន្តែវាមិនមានបញ្ហារអ្វីទេ ដរាបណាវាផ្តល់នូវប្រសិទ្ធិភាពចុះត្រជាក់ដូចគ្នា ឬប្រសើរជាងធុងទឹកដើម។ ប្រសិនបើអ្នកមានរថយន្តដែលមានម៉ាស៊ីនបង្កើតកម្លាំងខ្លាំងអ្នកគួរតែផ្លាស់ប្ដូរធុងទឹកដែលមានទំហំធំជាង ក្រាស់ជាងហើយមានប្រសិទ្ធភាពជាងដើម្បីគ្រប់គ្រងកំដៅបន្ថែមដែលបញ្ចេញដោយម៉ាស៊ីនរបស់អ្នក។ កង្ហារទឺកស្អំជំនួយក៏អាចជួយកាត់បន្ថយកម្ដៅបានដែរ។ ត្រូវដាក់បំពងទុយោទឹកថ្មី ប្រសិនបើអ្នកផ្លាស់ប្ដូរធុងទឹកចាស់ដាក់ធុងទឹកថ្មី គប្បីកុំប្រើបំពង់ទុយោទឹកចាស់ដដែល។
Copyright AA1Car
Articles by Larry Carley, Nationally Recognized Automotive Technical Writer and Author
Prepared by Leang Sokhuong, Mechanical Engineer at University of Malaya, Malaysia
How to Check Automatic Transmission Fluid
របៀបត្រួតពិនិត្យប្រេងប្រអប់លេខ
ប្រសិនបើរថយន្តរបស់អ្នកមានភាពរអាក់រអួលនៅពេលប្រអប់លេខបញ្ចូលលេខ (automatic transmission shifts gears) សូមត្រួតពិនិត្យមើលកម្រិតប្រេងប្រអប់លេខ (fluid level) មុនពេលដែលអ្នកត្រូវទៅពិភាក្សាជាមួយអ្នកបច្ចេកទេសអំពីសេវាកម្មជួសជុលប្រអប់លេខ ឬធ្វើការផ្លាស់ប្តួរប្រអប់លេខខូចចោល។ ដើម្បីត្រូតពិនិត្យប្រេងប្រអប់លេខអូតូ អ្នកត្រូវស្វែងរកមើលម៉ាកគេត៍ប្រេងប្រអប់លេខ (transmission fluid dipstick)។ ចំពោះប្រភេទម៉ាស៊ីនដំរៀបស៊ីឡាំងជាជួរ (in-line engine) និងមានប្រព័ន្ធបរកង់ក្រោយ (rear wheel drive) នោះម៉ាកគេត៍ប្រេងប្រអប់លេខមានទីតាំងស្ថិតដូចការបង្ហាញក្នុងរូបខាងក្រោម:

Where to find the transmission fluid dipstick in an inline engine
រីឯរថយន្តដែលមានប្រព័ន្ធបរកង់មុខ (front wheel drive) ម៉ាកគេត៏ប្រេងប្រអប់លេខតែងតែស្ថិតនៅលើប្រអប់លេខដូចរូបខាងក្រោម:

Where to find the transmission fluid dipstick if you have front-wheel drive
ចំណាំ: ចំពោះប្រអប់លេខដៃ (manual transmission) ដើម្បីត្រួតពិនិត្យមើលកម្រិតប្រេងគឺត្រូវលើករថយន្តឡើងដែលអ្នកបច្ចេកទេសអាចដោះប៊ូឡុងផ្នែកខាងក្រោមប្រអប់លេខដើម្បីត្រួតពិនិត្យ។
ការត្រួតពិនិត្យមើលប្រេងប្រអប់លេខអូតូអ្នកត្រូវធ្វើតាមរបៀបខាងក្រោម:
1.ទាញម៉ាក់គេត៍ប្រេងប្រអប់លេខ:
បញ្ឆេះម៉ាស៊ីនរថយន្តរបស់អ្នករួចដាក់ចង្កឹកលេខនៅទីតាំង N ឬដាក់ហ្រ្វាំងដៃ (parking brake on)។ ទុកឲ្យម៉ាស៊ីនដំណើរការរហូតដល់ឡើងកម្ដៅល្មម រួចទាញម៉ាក់គេត៍ប្រេងប្រអប់លេខមកពិនិត្យមើល (សូមកុំពន្លត់ម៉ាស៊ីន)។
2.ពិនិត្យមើលប្រេងប្រអប់លេខ:
យកចុងម្រាមដៃរបស់អ្នកឈ្លីប្រេងប្រអប់លេខដែលជាប់នៅលើចុងម៉ាក់គេត៍។ ប្រេងប្រអប់លេខនៅមានគុណភាពល្អគឺមានពណ៌ផ្កាឈូកហើយថ្លានិងមានភាពរអិល។ ប្រសិនបើប្រេងប្រអប់លេខធុំក្លិនឈ្ងៀមឬមានកំទេចល្អិត នោះដល់ពេលដែលត្រូវផ្លាស់ប្រេងប្រអប់លេខថ្មី។
3.ជួតម៉ាក់គេត៍ប្រេងប្រអប់លេខជាមួយក្រណាត់ស្អាត បន្ទាប់មកដាក់វាចូលក្នុងបំពងម៉ាក់គេត៍រួចទាញវាចេញវិញម្ដងទៀត។ ប្រសិនបើប្រេងប្រអប់លេខនៅថ្លាល្អប៉ុន្តែមានបរិមាណមិនគ្រប់គ្រាន់ (ករិតប្រេងប្រអ់លេខស្ថិតក្រោមក្រិតចំនុចទាបបំផុត) សូមបន្ថែមប្រេងដើម្បីឲ្យបរិមាណប្រេងឡើងដល់កំរិតខ្ពស់បំផុតវិញ (សូមកុំបន្ថែមឲ្យលើសជ្រុលពេក) ។
បម្រាម: នៅលើទីផ្សាគឺមានប្រភេទប្រេងប្រអប់លេខច្រើនហើយខុសៗគ្នា ប្រេងប្រអប់លេខនីមួយៗតែងតែផលិតឡើងតម្រូវទៅតាមប្រភេទរថយន្ត។ ប្រអប់លេខម៉ូឌែលថ្មី តម្រូវឲ្យប្រើប្រេងប្រអប់លេខស្តង់ដាថ្មីមួយ ដែលខុសប្លែកពីប្រភេទប្រេងប្រអប់លេខស៊េរីចាស់។ ដោយសារតែប្រអប់លេខរថយន្តទំនើបសព្វថ្ងៃមានមុខងារខុសៗគ្នា ដូចនេះវាមានសារៈសំខាន់ណាស់សម្រាប់អ្នកប្រើប្រាស់រថយន្តត្រូវអានសៀវភៅឬឯកសារប្រើប្រាស់ (owner’s manual) ឬក៏អ្នកអាចសួរនាំពត៌មាននេះពីក្រុមហ៊ុនលក់រថយន្ត (vehicle dealership) ។
ចំណាំ: បញ្ហាទូទៅរបស់ប្រអប់លេខនៅពេលដែលប្រអប់លេខមានដំណើរការរអាក់រអួលពេលបញ្ចូលលេខ (shift gears), សូមត្រួតពិនិត្យមើលកម្រិតប្រេង មុនពេលដែលអ្នកគួរតែយករថយន្តទៅត្រួតពិនិត្យដោយអ្នកជំនាញជួសជុលប្រអប់លេខ។ ជាធម្មតានៅពេលអ្នកបន្ថែមប្រេងប្រអប់លេខដែលកំពុងខ្វះប្រេងគឺអាចធ្វើឲ្យប្រអប់លេខមានដំណើរការក្រប្រតីឡើងវិញ។
Textbook by Auto Repair For Dummies, 2nd Edition
Prepared by Leang Sokhuong, Mechanical Engineer at University of Malaya, Malaysia
How to Check Your Car’s Oil Level
របៀបពិនិត្យមើលប្រេងម៉ាស៊ីន

លោកអ្នកគួរតែត្រួតពិនិត្យប្រេងម៉ាស៊ីនរថយន្តយ៉ាងតិចម្ដងក្នុង១ខែដើម្បីឲ្យប្រាកដថាប្រេងម៉ាស៊ីនមិនខូចគុណភាពនិងមានកំរិតបរិមាណគ្រប់គ្រាន់។ ប្រេងម៉ាស៊ីនមាននាទីកាត់បន្ថយការកកិត និងភាពសឹករិចរិលក្នុងម៉ាស៊ីនរថយន្ត។ នៅពេលប្រេងម៉ាស៊ីនកខ្វក់រឺធុំក្លិនសាំង នោះជាពេលដែលអ្នកត្រូវផ្លាស់ប្ដូរវាចេញហើយ។ អ្នកអាចពិនិត្យមើលកំរិតប្រេងម៉ាស៊ីននៅលើម៉ាកគេត៍ប្រេង ប្រសិនបើប្រេងម៉ាស៊ីនស្ថិតនៅក្រោមកំរិតទាបបំផុត លោកអ្នកត្រូវបន្ថែម ប្រេងឲ្យបានគ្រប់គ្រាន់។
ចំណាំ: រថយន្តផលិតនៅទ្វីបអឺរ៉ុបមួយចំនួនមិនមានម៉ាកគេត៍ប្រេង (oil dipstick) ដូច្នេះបើរថយន្តរបស់អ្នកមិនឆ្នុកប្រេងម៉ាស៊ីនទេ អ្នកត្រូវស្វែងរកពីរបៀបពិនិត្យប្រេងម៉ាស៊ីននៅក្នុងសៀវភៅណែនាំពីរោងចក្រផលិតរថយន្ត។
ដំណាក់កាលពិនិត្យមើលប្រេងម៉ាស៊ីនគឺងាយស្រួលទេដោយគ្រាន់តែមើលក្រិតប្រេងម៉ាស៊ីន និងពិនិត្យមើលគុណភាពរបស់វា។ ដើម្បីឲ្យដឹងថារថយន្តរបស់អ្នកត្រូវការបន្ថែមប្រេងម៉ាស៊ីនឬក៏អត់ សូមធ្វើតាមការណែនាំដូចខាងក្រោម៖

1. ទាញម៉ាកគេត៍ប្រេងរួចជួតវាឲស្អាត
2. ដាក់វាចូលក្នុងបំពង់ម៉ាកគេត៍វិញ

3. បន្ទាប់មកទាញម៉ាកគេត៍ប្រេងម្ដងទៀតដើម្បីពិនិត្យដានប្រេងម៉ាស៊ីននៅផ្នែកខាងចុងនៃម៉ាកគេត៍ប្រេង
4. ចុងក្រោយដាក់ម៉ាកគេត៍ប្រេងម៉ាស៊ីនចូលក្នុងបំពង់វិញជាការស្រេច
កម្រិតប្រេងម៉ាស៊ីនគួរតែស្ថិតចន្លោះក្រិតចំណុច FULL (ប្រេងពេញគ្រប់គ្រាន់) និងចំណុច ADD (ប្រេងខ្វះ)។ នៅលើគល់ម៉ាកគេត៏ប្រេងនោះ ចំពោះម៉ូឌែលរថយន្តមួយចំនួនគេនិយមកំណត់សំគាល់ដោយប្រើពាក្យ MAX (ប្រេងពេញគ្រប់គ្រាន់) និង MIN (ប្រេងខ្វះ)។

Oil Dipstick
ចំណាំ: ពណ៌ប្រេងម៉ាស៊ីនអាចប្រែជាខ្មៅយ៉ាងឆាប់រហ័សដោយសារការលាយលំជាមួយប្រេងម៉ាស៊ីនចាស់ដែលសល់នៅក្នុងម៉ាស៊ីនរថយន្តប៉ុន្តែវាមិនប៉ះពាល់ដល់គុណភាពប្រេងនោះទេ។ យើងអាចយកម្រាមដៃទៅឈ្លីប្រេងម៉ាស៊ីន ប្រសិនបើវានៅមានភាពរអិល នោះមានន័យថាប្រេងនៅល្អ តែបើវាកខ្វក់ដូចភក់ហើយអស់ជាតិរអិល នោះប្រេងម៉ាស៊ីនអស់គុណភាពហើយចាំបាច់ត្រូវផ្លាស់ប្ដូរ។
Textbook by Auto Repair For Dummies, 2nd Edition
Prepared by Leang Sokhuong, Mechanical Engineer at University of Malaya, Malaysia
